تبلیغات
دنیــــا در یکـــ نگاه - مطالب ابر ناسا
سه شنبه 25 خرداد 1395  05:52 ب.ظ    ویرایش: سه شنبه 25 خرداد 1395 05:54 ب.ظ



کشف مواد آتشفشانی در مریخ ویژگی های این سیاره را برای محققین پیچیده تر از گذشته کرد.

کاوشگر «کنجکاوی» ناسا در آخرین بررسی های خود از سطح سیاره مریخ موادی را کشف کرد که حاکی از انفجار آتشفشان در گذشته بر روی این سیاره دارد. نکته قابل توجه در مورد مواد بدست آمده، شباهت آنها با موادی است که در سطح زمین یافت می شوند.

این مواد بر روی کره زمین با دمای بالا و فشار پایین بر اثر انفجار آتشفان بر روی صخره ها شکل می گیرند که به نظریه plate tectonics (یعنی سطح زمین از چندین صفحه ی عظیم تشکیل شده که مرتبا در حرکت هستند و موجب زلزله و به وجود آمدن کوه ها و ... می شوند)  بر می گردد اما بررسی ها نشان می دهد که چنین نظریه ای در مورد مریخ صدق نمی کند.

محققین ناسا معتقد هستند،  این کشف جدید نشان از فعالیت های مرموز پیچیده در زیر سطح مریخ دارد و ممکن است لایه های درونی سیاره سرخ نسبت به آنچه که پیش از این تصور می شد، متفاوت باشد.  

از سال ۲۰۱۲ میلادی به بعد کاوشگر «کنجکاوی» بر روی منطقه ای به شکل کوه با نام Gale Crater در حال تحقیق است و موفق به ثبت مواردی شده که نشان از سازگاری مریخ با محیط زندگی است.

نتیجه این رصد در نشریه آکادمی ملی علوم آمریکا منتشر شده است.

   


نظرات()  
دوشنبه 28 اردیبهشت 1394  03:23 ب.ظ    ویرایش: دوشنبه 28 اردیبهشت 1394 03:23 ب.ظ



رسیدن انسان به مریخ می تواند به نوع بشر در غلبه بر چالشهایی که هم اکنون بر روی زمین با آنها روبروست کمک زیادی کند. این نظر بسیاری از نویسندگان داستانهای علمی و تخیلی است.

 تام لیگون از نویسندگان داستانهای علمی و تخیلی که بیشتر تألیفاتش در مجله علمی-تخیلی Analog Science Fiction and Fact منتشر می شود به این نکته اشاره می کند که مریخ خطرات خاص خود را دارد اما در آنجا حداقل خبری از مار، زمین لرزه، تروریسم و جنگ نیست.

وی می افزاید: سخت است تصور کنیم در مریخ شاهد آتش سوزی جنگلها باشیم. در این سیاره آتشفشانها برای همیشه خاموش شده اند و زمین آن از حیث دانش زمین شناختی ساکت است. در حقیقت می توان گفت مریخ در مقایسه با زمین به مراتب ایمن تر است.

در عین حال مایکل وانویک می گوید: کشف سیاره سرخ می تواند به بشر در حل بسیاری از چالشهای مربوط به کاهش منابع طبیعی کمک کند.

این رمان نویس علمی – تخیلی ادامه می دهد: بسیاری از منابع و معادن زمین در حال تمام شدن هستند و نکته مهم اینجاست که تمدن ما به بسیاری از آنها وابسته است.

حدود یک قرن پیش پرویکال لاول، اخترشناس آمریکایی ایده کانالها در مریخ را مطرح کرد. او معتقد بود تمدن پیشرفته ای در این سیاره وجود داشته که با احداث این کانالها آب را در سطح مریخ هدایت می کرده است!

اما جفری لاندیس که هم اکنون در مرکز تحقیقات گلین ناسا در اوهایو فعالیت می کند در پاسخ می گوید:  درحالی که کاوشگرها اثری از جاری بودن حجم زیادی از آب در گذشته های نزدیک مریخ پیدا نکرده اند، مشاهدات دقیق تر آنها پرده از فعالیتهای آتشفشانی در گذشته های دور برمی دارد.

وی می گوید: مریخ سرزمین کانالهای حفرشده نیست اما هر چه باشد جذاب و مهیج است.

   


نظرات()  
چهارشنبه 6 شهریور 1392  08:23 ب.ظ    ویرایش: - -


ناسا اعلام کرد به شواهدی از وجود آب در سنگ دانه های معدنی روی سطح ماه از یک منبع ناشناخته در اعماق زیر سطح این کره، دست یافته است.

این یافته ها که توسط مدارگرد هندی چاندرایان -1 به دست آمده نشان دهنده نخستین تشخیص این نوع آب از مدار ماه است.

تحقیقات پیشین روی نمونه های ارسال شده توسط برنامه اکتشافی آپولو، وجود آب ماگمایی را بر روی ماه نشان داده بود.

ناسا طی بیانیه ای اعلام کرد: دانشمندان با استفاده از داده های تجهیزات "نقشه بردار معدن شناسی ماه" (M3) بر روی فضاپیمای چاندرایان -1 سازمان تحقیقات فضایی هند، از راه دور، آب ماگمایی یا همان آبی که منشا آن اعماق درونی ماه است را بر روی سطح تنها قمر زمین شناسایی کرده اند.

تجهیزات M3 دهانه Bullialdus را که در نزدیکی خط استوا ماه قرار دارد، تصویربرداری کرده است.

"راشل کلیما" زمین شناس سیاره ای در آزمایشگاه فیزیک کاربردی دانشگاه جان هاپکینز گفت: این سنگها که به طور معمول در اعماق سطح قرار دارند، توسط اثری که دهانه Bullialdus را ایجاد کرده است از اعماق به سطح ماه آمده اند.

وی افزود: در مقایسه با اطراف این دهانه دریافتیم، بخش مرکزی این دهانه حاوی میزان قابل توجهی هیدروکسیل – مولکولی حاوی اتم های اکسیژن و یک اتم هیدروژن- است؛ این شاهدی است که نشان می دهد سنگ های این دهانه حاوی آب هستند که از اعماق سطح ماه نشات می گیرند.

در سال 2009، تجهیزات M3 نخستین نقشه معدن شناسی از سطح ماه را تهیه کرد و از وجود مولکول های آب در مناطق قطبی ماه خبر داد.

تصور می شود این آب لایه نازکی است که از برخورد بادهای خورشیدی با سطح ماه ایجاد شده است. دهانه Bullialdus منطقه ای با محیط نامساعد برای بادهای خورشیدی است که امکان تولید میزان چشمگیر آب بر روی سطح ماه را فراهم نمی کند.

"پیت وردن" مدیر مرکز تحقیقات ایمز ناسا در موفیت فیلد گفت: ماموریتهای مختلف ناسا داده های مهمی را جمع آوری کرده است که به طور اساسی شناخت ما را از وجود آب بر روی سطح ماه تغییر می دهد.
تشخیص آب داخلی ماه از مدار این قمر به آن معناست که دانشمندان می توانند آزمایش برخی از یافته های به دست آمده از مطالعات را در محتوای وسیع تری از جمله در مناطقی که بسیار دورتر از مناطق فرود آپولو است آغاز کنند.
سالهای سال محققان معتقد بودند که این سنگ ها به دست آمده از ماموریت آپولو کاملا خشک هستند و هرگونه آب شناسایی شده در این نمونه ناشی از آلودگی آن به آب زمینی است.
کلیما می گوید اکنون که آب را در ماه با منشا داخلی شناسایی کرده ایم می تواینم این آب را با دیگر ویژگی های سطح ماه مقایسه کنیم.

به گفته وی این آب ماگمایی داخلی همچنین شواهدی را از فرایندهای آتشفشانی ماه و ترکیبات داخلی آن برای ما فراهم می آورد که به ما کمک می کند به سوالاتی در مورد چگونگی شکل گیری ماه و چگونگی تغییر فرایند های ماگمایی در زمان خنک شدن آن پاسخ دهیم.

   


نظرات()  
یکشنبه 3 شهریور 1392  06:19 ب.ظ    ویرایش: - -
نوع مطلب: دانستنیها ،فناوری ،علمی ،خبر ،

یک دانشمند ناسا اظهار داشت که انسان بین 5 تا 15 سال دیگر می تواند روی خاک مریخ قدم بگذارد.

آنیتا سنگوپتا مدیر پروژه در آزمایشگاه رانش جت ناسا مستقر در کالیفرنیا اظهار داشت: مأموریتهای انسانی آینده به مریخ از نظر علمی یک کار عملی و مهم است اما قسمت اعظم این مسئله به پشتیبانی مالی، تأمین منابع و اراده سیاسی بستگی دارد.

دکتر سنگوپتا که یک تیم از دانشمندان را که مریخ نورد کنجکاوی ناسا را ساخته اند هدایت کرده اظهار داشت: فناوری برای مدارگردها، فرود مریخ نوردها و مأموریتهای انسانی دارای برخی شباهتها هستند اما در عین حال با هم بسیار متفاوت هستند. از نظر تکنیکی می تواند شباهتهایی وجود داشته باشد، اما برای یک مأموریت انسانی باید فضاپیمایی در اختیار داشت که بتواند خود را با شتاب ایرودینامیکی فراصوت تطبیق دهد.

براساس اظهارات این محقق و پژوهشگر ناسا، سفرهای انسان نیازمند فضاپیمایی بزرگتر از کنجکاوی است. این درحالی است که کنجکاوی هم اندازه یک اتومبیل است.

این کارشناس مهندسی هوافضا ناسا که روی بخش فرود مأموریت کنجکاوی کار کرده در جمع خبرنگاران در هندوستان اظهار داشت که یکی از چالشهای متعدد پیش رو طراحی یک سیستم پاراشوتی برای فرود بود که بتواند تحمل بار سنگین تر را داشته باشد.

این دانشمند فضایی درحال حاضر پروژه ای را برای مشاهده یک پدیده جدید کوانتومی در یک ایستگاه بین المللی فضایی جدید مدیریت می کند.

وی گفت: مأموریت آزمایشگاه اتم سرد ناسا که حالت ماده را در میکروگرانش بررسی می کند در راه نصب یک ایستگاه فضایی تا سال 2016 است. هدف اصلی ساخت یک آزمایشگاه شناور در فضا است که آزمایشهایی را از طریق کنترل از راه دور از زمین انجام دهد.

   


نظرات()  
سه شنبه 7 خرداد 1392  08:39 ب.ظ    ویرایش: - -

مهندسان بتازگی بخش‌هایی از موشک Saturn را برای طراحی «سیستم پرتاب فضایی» (SLS) ناسا مطالعه کرده‌اند، اما سامانه جدید، علی‌رغم استفاده از اطلاعات گذشته، ابرقدرت خواهد بود.

موشک‌های Saturn تنها فناوری نیستند که دانشمندان برای طراحی SLS بررسی کرده‌اند.

شیوه‌های تولید، ابزار و سخت‌افزار آزمایش‌شده برنامه‌های تفحصی شاتل فضایی نیز، برای طراحی سیستم پرتابی جدید مطالعه شده‌اند.

سامانه SLS که برای انعطاف‌پذیری طراحی شده، از پیکربندی‌های پرتاب متعدد بهره می‌برد و قادر به تکامل، سازگاری و انجام طیفی از ماموریت‌ها و سایر مستلزمات خواهد بود.

ناسا سیستم جدید را قدرتمندترین وسیله پرتابی در طول تاریخ نامیده است.

استیج هسته SLS بیش از 61 متر ارتفاع دارد و هیدروژن مایع برودتی و اکسیژن مایع را برای نیرودهی موتورهای نیروی محرکه RS-25 حمل خواهد کرد.

این موتورها برای پرتاب موفقیت‌آمیز 135 ماموریت شاتل فضایی در گذشته به کار رفته‌اند، اما برای سیستم جدید قدرتمندتر خواهند بود.

تعداد و نوع موتورهای RS-25 به کاررفته، به پیکربندی پرتاب طراحی‌شده بستگی خواهد داشت.

حدود 15 موتور از این دست، در برنامه SLS وجود خواهند داشت و بر خلاف موتورهای شاتل فضایی که قابل استفاده دوباره بودند، پس از تمام فرایند نمایش، موتورهای سامانه جدید همراه با هسته، دور انداخته خواهند شد.

در هر طرف استیج هسته، دو بوستر موشک جامد وجود خواهد داشت. این بوسترها نیروی پرتاب ارائه‌شده توسط موتور را در طول دو دقیقه اول مرحله پرواز اولیه، افزایش خواهند داد.

تعداد بخش‌ها نیز بسته به پیکربندی SLS، متغیر خواهد بود.

مهندسان ناسا در حال آماده‌کردن Orion، (وسیله نقلیه خدمه چندمنظوره SLS) برای پرواز آزمایشی اولیه بدون سرنشین در سال 2014 هستند.

نخستین ماموریت SLS برای دسامبر سال 2017 در نظر گرفته شده است.

ناسا سفینه فضایی «اوریون» را به جز خدمه، به اطراف ماه خواهد فرستاد؛ این عمل برای اطمینان از این که پیش از پرواز سرنشین‌دار، همه چیز مطابق برنامه انجام می‌شود، صورت خواهد گرفت.

   


نظرات()  
یکشنبه 22 اردیبهشت 1392  09:19 ق.ظ    ویرایش: - -

گران قیمت ترین و بزرگترین پروژه ی تاریخ ناسا

گران قیمت ترین و بزرگترین پروژه ی تاریخ ناسا یا همان پروژه ی تلسکوپ فضایی «جیمز وب» که برای سال 2018 میلادی برنامه ریزی شده است، در زمان مقرر خود و با بودجه ی جدیدش اجرا خواهد شد. پروژه ی تلسکوپ فضایی «جیمز وب» پروژه ی جدید رصدخانه ای فضایی است که به طور تقریبی، 3 برابر بزرگ تر از رصدخانه ی قبلی یا همان «تلسکوپ فضایی هابل» است. این رصدخانه که برای کارکردن به بهترین وجه ممکن با امواج مادون قرمز طراحی شده است، تصاویر مادون قرمزی از کهکشان های دوردست را تهیه نموده و کیهان را برای یافتن نشانه ها و علامت های به جا مانده از مهبانگ تفحص نماید. سپر خورشیدی این تلسکوپ که به اندازه ی یک زمین تنیس است، در اولین مراحل آزمایش قرار دارد. ناسا می کوشد پس از قرار گرفتن دستگاه در مدار، به جمع کردن این سپر مبادرت بورزد زیرا اجرای این پروژه در حالت گشوده تاحدودی مشکل است. دو ابزار از ابزارهای اصلی که تصاویرِ باکیفیتی از دیگر جرم های آسمانی در فضا را تهیه می نمایند، در ناسا در دسترس می باشند: ابزار نیمه-مادون قرمز و تصویربردار حسگر راهبر ریز/نزدیکِ مادون قرمز و طیف نگار بی روزنه. اکنون ناسا منتظر ابزارهای اندازه گیری نور بر روی طیف مادون قرمز است: دوربینِ نزدیکِ مادون قرمز (NIRCam ) و طیف نگار نزدیکِ مادون قرمز (NIRspec ). مقامات رسمی ناسا مدعی هستند که آزمایشات نهایی در این زمینه در سال 2015 میلادی شروع خواهد شد و آزمایشات شبیه سازی با استفاده از گذرگاه های نوری -تولیدی شرکت «ایمپلیسیت سایمیولِیشن»- در سال 2017 میلادی آغاز خواهد گردید. مایک براون فضانورد شرکت «کالتِک» معتقد است ابزارهای حساس تلسکوپ فضایی «جیمز وب» باید بتوانند اطلاعاتی را درباره ی موادی ارائه دهد که اجرام یخی و صخره ها را در خارج از منظومه ی شمسی خلق کرده اند.

   


نظرات()  
دوشنبه 2 اردیبهشت 1392  07:07 ب.ظ    ویرایش: - -

شفیات علمی

مریخ,سیاره سرخ,سیاره مریخ,گل مریخی,مطالب علمی

«گل مریخی»، کشف جدید کنجکاوی در مریخ
مریخ نورد «کنجکاوی» ناسا در جدیدترین اکتشافات خود بر سطح سیاره سرخ موفق به تهیه عکس از تخته سنگ پیچ در پیچ به شکل مار و «گل مریخی» در دل یک سنگ شده است.
کنجکاوی پیش از این تکه های پلاستیک شفاف را بر سطح مریخ مشاهده کرده بود که مشخص شد این قطعات از خود مریخ نورد جدا شده اند.
در جدیدترین تصاویری که توسط مریخ نورد ناسا تهیه شده است، یک شکل عجیب و شفاف شبیه «گل» در دل یک سنگ مشاهده می شود.
تصویر موسوم به «گل مریخی» در تاریخ 19 دسامبر ( 29 آذر) توسط ابزار تصویرساز میکروسکوپ مانند در انتهای بازوی رباتیک کنجکاوی تهیه شده است. ناسا نسخه خام این تصویر را در وب سایت رسمی مأموریت مریخ نورد منتشر کرده است و بازدیدکنندگان سایت، تعبیر «گل مریخی» را برای این عکس انتخاب کرده اند.
«گای وبستر»، سخنگوی آزمایشگاه پیشرانش جت (JPL) ناسا تأکید می کند: به نظر می رسد که این شکل عجیب و شفاف بخشی از تخته سنگ بوده و به مریخ نورد کنجکاوی تعلق ندارد.
ناسا روز جمعه چهارم ژانویه (15 دی) تصویر پانورامای جدیدی از محل حضور مریخ نورد کنجکاوی موسوم به Yellowknife Bay در دهانه گیل مریخ منتشر کرد.
در مرکز این تصویر نیز تخته سنگ های پیچ در پیچ دیده می شوند که شبیه یک مار بزرگ است. این سنگ که ناسا از آن با تعبیر «رودخانه مار» (Snake River) یاد می کند، یک خط نازک از سنگ های تیره در پی هم هستند.

مریخ,سیاره سرخ,سیاره مریخ,گل مریخی,مطالب علمی

شکل عجیب و شفاف شبیه «گل» در دل یک سنگ مریخی

مریخ,سیاره سرخ,سیاره مریخ,گل مریخی,مطالب علمی

سنگ های پیچ در پیچ به شکل مار در نزدیکی دهانه گیل مریخ

   


نظرات()  
چهارشنبه 28 فروردین 1392  05:11 ب.ظ    ویرایش: - -

مریخ گم می‌شود!

آزمایشات انجام شده توسط کاوشگر کنجکاوی ناسا نشان داده که سیاره مریخ زمانی از جو برخوردار بوده است.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، یک لایه نازک از دی‌اکسید کربن که امروزه اطراف مریخ را پوشانده، باقی مانده چیزی است که زمانی شبیه به جو متراکم زمین بوده است.

بر اساس گزارشی که روز گذشته در نشست مجمع عمومی اتحادیه علوم زمین اروپا 2013 در وین اعلام شد، تا 90 درصد جو مریخ در چهار میلیارد سال گذشته در فرآیندی که سطح این سیاره را از یک مکان گرم و معتدل به یک بیابان سرد تبدیل کرده، در فضا پراکنده شده است.

به گفته دانشمندان، مریخ چهار میلیارد سال گذشته با امروز بسیار تفاوت داشته و یک جهان قابل سکونت‌تر از امروز با قابلیت برخورداری از آب پایدار و دمای مشابه زمین بوده است. بخار آب با دی‌اکسید کربن بخش اعظمی از جو مریخ را تشکیل داده بود.

در طول زمان با پراکنده شدن تدریجی بیشتر جو اولیه در فضا، قابلیت آن برای حفظ انرژی حرارتی خورشید از بین رفته است. تیم کاوشگر کنجکاوی سطوح پائین گاز سبک آرگون را که ابزار این کاوشگر در مریخ شناسایی کرده، به عنوان شاهدی برای این کاهش جوی آورده‌اند.

همانطور که بررسی‌های سیاره مشتری و خورشید قبلا نشان داده، آرگون در چندین شکل ایزوتوپ اعم از سنگین و سبک در منظومه شمسی نسبتا فراوان است. هوای مریخ از نسبت یک به چهار ایزوتوپ سبک آرگون-36 تا ایزوتوپ سنگینتر آرگون-38 برخوردار است. نسبت این دو ایزوتوپ در مناطق دیگر منظومه شمسی بسیار بالاتر بوده از این رو دانشمندان به این نتیجه رسیده‌اند که هوای مریخ باید از ذخیره ابتدایی بزرگتری از آرگون-36 برخوردار بوده باشد که اکنون در فضا پراکنده شده است.

جو کنونی سیاره سرخ حدود یک هزارم تراکم جو زمین است. این میزان برای پشتیبانی از حیات بسیار کم بوده اما برای ایجاد برخی فعالیتهای جوی مانند توفانهای غبار و گردباد کافی است.

به گفته محققان، کاوشگر کنجکاوی با ثبت برخی از این اختلالات جوی برای اولین بار توانسته سنجشهای سیستماتیک از رطوبت هوای مریخ را در زمان حرکت در سطح این سیاره ارائه کند.

این کشف در آستانه اعلام برنامه ناسا برای قطع ارتباط این سازمان با کاوشگرها و مدارگردهای مریخ در پی آغاز مقارنه خورشیدی مریخ برای یک ماه آینده بدست آمده است. کنجکاوی که در هفته‌های گذشته با چند مشکل فنی روبرو بوده، ماموریت خود را برای چهار هفته معلق خواهد کرد.

طی این مقارنه، مریخ در پشت خورشید قرار گرفته و از منظر زمین پنهان می‌شود که این امر هر گونه برقراری ارتباط با فناوریهای موجود در این سیاره را برای سازمان ناسا ناممکن می‌کند.

   


نظرات()  

دنیــــا در یکـــ نگاه

علم و دانش همان قدرت است، هرکس به آن دست یابد، غلبه می‌یابد و هر کس دست نیابد زیر سلطه قرار می‌رود